Μέρα λίοχαρη σκιά μου απόμερη
σημασία δεν σου δίνουνε οι πρόσκαιροι
οι ωραιόπαθοι αρχίσαν τα τρεχάματα
κομπογιανίτες για γέλια και για κλαματα
σκουλικαντέρες κρυμμένες πίσω από τα χάχανα
παραβγαίνουν προς το φως σιγά τα λάχανα
στήνονται κάλπες δίπλα στου λαού το νύσταγμα
δημοκρατία το ανήθικο μας δίδαγμα
σειρά του νέου επιγόνου του πάραχαϊδεμένου
του πόλυαφηρημένου και του απάλαγμενου
των γονικών αμαρτιών και ευθυνών
του όχλου η λησμονιά ...
στέκουν οι ψοφημοφάγοι ξανά στις πολεμίστρες
και ο φόβος κρύβει τα βελόνια πάνω στις κουβαρίστρες
μα στην αρματοθήκη μου πίσω απ' το ρεζιλίκι μου
έχω ένα όχι να το ζώσω φισεκλίκι μου
ίσως η μόνη πολιτική μου πράξη
γιατί ίδια γεύση έχει η μπουκιά στόμα να αλλάξει
τους φτύνει ο τρελός που χρόνια τους καλάρεσε
τώρα απέχει γιατί έτσι του την βάρεσε
Μικρέ μου επίγονε σε καλούν να κυβερνησεις
έχεις εικόνες και χιλιάδες αφηγήσεις
κρατάει η σκούφια σου από μεγάλο τζάκι
στην χώρα αυτή η εξουσιά παεί τρενάκι
Μικρέ μου επίγονε να ξέρεις ο προκάτοχος σου
ήταν επίσης εκλεκτός και όχι εχθρός σου
και εκείνον για 6 χρόνια στο δεξί μου είχα στολίδι
για σένα έφτιαξα χώρο στο αντικρινό μου αρχίδι.
Απ' τις 3 που το κλακάραν του Σεπτέμβρη
σκεφτόμουν το κακό που θα τους έβρει
πολιτικό αποπαίδι με νταντά το 81
παίρνει σκυτάλη στα συνενοημένα
τον ετοιμάσαν του μπαμπάκα οι χαμάληδες
και ευτυχώς μας τον σπουδάσανε και οι γιάνκιδες
σεμνό παιδί χωρίς φωνή καμπανιστή
κοψιά ηγέτη ευρωσοσιαλιστή
μα στου ραγια τον κόρφο για να γίνει αρεστός
πρέπει να αναστήσει του μπαμπά το καθεστός
να φέρει πίσω από το ΠΑΚ του γερόντους τους χορτάτους
να βρει καμιά δεκαριά Τσουκάτους
να κάνει λίφτινγκ στου καραγκιόζη την παράγκα
με ... μουστακαλίδες και ζιβάγκα
μνήμες νεκροζώντανες χωρίς μετανιωμό
και όποιος τους ψήφισε να πάει με το καλό
Αυτή τη χώρα την σκηφτή και καψερή
θα την πασάρουνε σε κόρη αψηλή και λιγερή
να πάει σόι το βασίλιο και αιώνιος ο μπελάς μας
φτάνει να 'χουμε χώρο για όλους στα αχαμνά μας. |
